Koopkracht vermindering is een hot item in de pers en bij de vakbonden. Wat me intrigeert is dat dit onderwerp onder mijn vrienden nog nooit besproken is geweest. Praten mannen hier niet over is het een vrouwenzaak? Of is het gewoon ‘not done’ van hierover te praten? Door de daling van je koopkracht toe te geven, zeg je bijna dat je arm bent. De regering en de bedrijven zeggen dat er geen ruimte is voor maatregelen die de koopkracht ondersteunen. Maar het is natuurlijk wel steeds de groep met de laagste inkomens die er het meest onder te lijden heeft. Begin juni 2008 schrokken zelf de vakbonden van de grote opkomst bij de koopkracht betogingen. Er leeft dus wel wat. De sociale vrede staat onder druk. Wordt het een heet najaar? Misschien is schrijven over koopkracht, gemakkelijker dan erover spreken. Ik daag de moedigen uit een commentaar te sturen.
Dit is een beeld van het topje van de armoede-ijsberg
Medische behandelingen worden uitgesteld omdat er NU geen geld is. Soms wordt het alleen maar erger en moet men toch naar de arts. Sommigen hebben zelfs helemaal geen toegang tot medische hulp.
Hoeveel kostte een winkelkarretje vorig jaar en hoeveel nu?
Ook op de acties van Armoede.nu was de opkomst groter dan verwacht. De gratis soepuitdeling staat symbool.
al heel lang ken ik armoede en nu ik werk bij het ocmw zie ik dagdagelijks hoeveel mensen er zeer dicht bij die grens zitten. Ook hoe goed mensen die armoede willen en kunnen wegstoppen !
het overgrote deel van de mensen ten laste van het ocmw zijn alleenstaande ouders, en ja dat zijn meestal alleenstaande mama’s, vandaar dat het niet bizar is dat vooral vrouwen over de armoede praten …
goed initiatief !!
groetjes
erna
“DE TERING NAAR DE NERING ZETTEN”