Tijdens mijn laatste vakantie heb ik gedurende de reis een blog bijgehouden op mijn PDA. De onbewerkte teksten hebben waren eerst alleen toegankelijk voor de familie. Nu komen ze een voor een, na editeren, beschikbaar voor iedereen.
De kleurfoto’s zijn met mijn GSM met 2Mb camera genomen. Ik ben een van die mensen die lijdt aan dwangmatig gedrag. Zonder camera kan ik de deur niet uit. Maar ik werk eraan. Tegenwoordig kan ik de deur uit met enkel mijn mobieltje met ingebouwde camera. Natuurlijk had ik ook een echte camera met zw/w film bij.
Ik merk dat ik, met beide toestellen, totaal andere beelden schiet. Met de Leica hoofdzakelijk mensen in hun context. Het mobieltje dient meer als een (foto)dagboek. Wat me opvalt fotografeer ik.
Natuurlijk is het kwaliteits verschil en de manier van werken met beide toestellen zeer verschillend. Terwijl ik kan genieten van de mooie grijsweergave van een barietfoto, trek ik me niets aan van de beperkingen van mijn mobiel.
Ik druk maar af hots het niet dan bots het wel en achteraf trek ik een en ander recht op de computer.
