Occupy Antwerpen sport in het kader van de Olympische Spelen

Occupy A’pen ageert tegen de Olympische Spelen. Zijn die nu overal tegen? Is dat er niet wat over? Sport is toch gezond. We moeten met zijn allen meer bewegen en grote sportmanifestaties zijn een van de middelen om dat te promoten. De kijker wordt verwend, eerst Europees voetbal, gevolgd door De Ronde en nu de Olympische spelen. Ik besluit eens goed om me heen te kijken.

Wat zou het gezondste zijn, competitie sport of van op de zetel, met of zonder bierbuik, naar sport kijken?

Voor mij mag het rustig wat minder over sport gaan, maar ik misgun niemand zijn plezier. Na een uitputtende werkdag, kan sport kijken of erover lezen ontspannen en je krijgt er geen blessures van. Iedereen weet dat topsport ongezond is. Als die topsporters roofbouw op hun lichaam plegen, dan is dat hun keuze. Ze worden niet gedwongen en ze (sommigen) verdienen schatten. Uiteindelijk is sport voor de meerderheid van de mensen gezond. Toch kent iedereen in zijn naaste omgeving ook wel gevallen van amateursporten die niet zo gezond zijn. Maar die bevestigen als uitzondering uiteraard de regel dat sport gezond is.
Zelf heb ik tijdens mijn legerdienst bij het sporten een blijvend letsel opgelopen. Hierdoor kon ik enkele jaren later sommige oefeningen, tijdens mijn karatetraining, niet goed uitvoeren. Ik ben gestopt (oranje of groene band denk ik) omdat de club steeds meer aandacht besteedde aan de resultaten en steeds minder aan de filosofie achter de karate. Bij de karate tornooien stond steeds een ambulance klaar en dat was nodig. Door mijn vroegere sportletsel deed ik niet mee aan tornooien en paste niet meer in de clubwerking.
Mijn schoonzus en haar broer hebben beiden rugproblemen en steken dat op de atletiek die ze vroeger in clubverband beoefenden. Discuswerpen blijkt een prima manier om je handen te verknoeien.
Ik hoor een vroegere werkgever nog vloeken als ’s maandags na ‘de voetbal’ weer iemand arbeidsongeschikt was en hij zijn loon moest doorbetalen.
Vul zelf aan met de verhalen die je kent van vrienden en familie. Het lijkt erop dat zodra men competitiesport doet alleen de resultaten nog tellen en gezondheid op de 2e plaats komt.

Wat zou het gezondste zijn, competitie sport of van op de zetel, met of zonder bierbuik, naar sport kijken?

Topsport is een commercie als een ander

Topsport brengt als je de juiste sport kiest heel veel op. Zowel voor de atleet als voor de sponsor.

Op de Groenplaats was een soort basketbal wedstrijd (3 X 3 master, wat dat ook mag zijn) . De paraplu met “Sport is even leuk zonder sponsors” van Occupy A’pen hangt er niet toevallig. Naast de ‘Stad Antwerpen’ en de ‘Vlaamse Basketbal Liga’ hangen er ook nog vlaggen van een verzekeringsmaatschappij, een sportkledij leverancier, sportgoederenleverancier en een bedrijf dat zich omschrijft als ‘a leading sales & marketing agency, specialized in sports & youth marketing’. Mijn excuses voor het engels maar op hun Belgische website is nu eenmaal ééntalig engels. De winnaars kregen een cheque van 500€. Ik vraag me toch af: “Wie heeft hier het meest aan verdiend?” en “Wat is er mis met het basketbal dat gewoon op pleintjes gespeeld wordt?” en “Is het nu echt nodig dat er geld mee gemoeid is?”

Via vloerkranten kaartte Occupy verschillende van de problemen aan.

Je hoeft niet naar de Groenplaats om het te weten dat er iets aan de knikker hangt.

Deze sponsors doen dat niet uit liefde voor de sport maar omdat het opbrengt.

Het lijkt een win-win situatie. De sponsors en de sporters worden er financieel beter van en de bevolking krijgt gratis spelen.

Niet volledig gratis natuurlijk. Wie betaalt bijvoorbeeld het, 1.000.000.000£ aan beveiliging? De beveiliging kost 1 miljard pond, dat was wat De Morgen vorige week schreef. Het lijkt een fait divers, het toont nogmaals hoe belangrijk de spelen wel zijn. In werkelijkheid worden de spelen belangrijk gemaakt. De winst is voor de corporaties de lasten voor de anderen. dewereldmorgen schreef op 24 april 2012: “De organisatie van Olympische Spelen kost het gastland miljarden ponden, yens, dollars en dergelijke, aan belastinggeld. In ruil worden schitterende stadions en verblijfsmogelijkheden gebouwd, wordt de stad vol gezet met soldaten, worden de burgerlijke vrijheden met voeten getreden en worden uitgebreide installaties opgebouwd met een houdbaarheidsdatum van enkele weken.”
Vraag maar eens aan de Griekse bevolking wie voor de kosten van de Olympische spelen in Athene opdraait?

Deelnemen is belangrijker dan winnen

De vloerkranten worden veel gelezen en ik verwachtte verhitte discussies. De heilige (top)sport wordt aangevallen. Niets daarvan, iedereen lijkt wel te weten wat er gaande is, maar weet niet wat ertegen te beginnen. Het systeem zit goed in elkaar.
Pierre de Frédy, baron van Coubertin zei: “Het belangrijke in het leven is niet de triomf, maar de strijd, het essentiële is niet om te hebben gewonnen maar om goed te hebben gestreden.
Ik wil de baron het voordeel van de twijfel geven en geloven in zijn goede bedoelingen. Vandaag betekent ‘Deelnemen is belangrijker dan winnen’, meedoen met het systeem en onderling concurreren. Als je slaagt heb je het aan jezelf te danken, als je faalt ook. Door deze concurrentie tussen de individuen verdwijnt de gemeenschap naar de achtergrond.

Om te kunnen tennissen als Kim Clijsters en Co heb je bepaalde aangeboren talenten nodig, geschikte opvoeding, uit de juiste sociale klasse komen en op de geografisch juiste plaats geboren zijn . Hoe hard je ook traint of je best doet, zonder het juiste rugzakje wordt je nooit nummer één. De maakbare mens is een mythe. De spelen zijn de eredienst van de Meritocratie geworden.

Er is niets mis met een beetje competitie, het stimuleert. Het wordt een probleem als er alleen met de persoonlijke merites wordt rekening gehouden. Een verzameling individuen is geen maatschappij. En sport speelt of we dat nu goed vinden of niet, een voorbeeld functie in de maatschappij.

Sport is voor mij op de eerste plaats een gezonde geest in een gezond lichaam. Baron van Coubertin heeft er zelfs op aangedrongen dat ook kunstwedstrijden werden opgenomen in het programma van de Olympische Zomerspelen van 1912.

En wanneer komen er disciplines als een triatlon van WC’s ontstoppen, lekkende kranen herstellen en een dakgoot herstellen. Of de 100 meter gangen vegen?

Advertenties

2 Reacties op “Occupy Antwerpen sport in het kader van de Olympische Spelen

  1. Goede kritische kijk op de uitwassen bij topsport ! Wel oppassen dat het kind niet met het badwater wordt weg gegoten!

  2. Akkoord met Monneke…
    Goed werk, Flashke! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s