Viering Nationale Feestdag 2013 in Antwerps Stadspark

Jaarlijks wordt de nationale feestdag in het Antwerpse stadspark herdacht. Oud-strijders  veel Belgische vlaggen en twee muziekbands zorgen voor de sfeer. Voor de ene is het poppenkast voor de andere bittere ernst. _IGP7998

Als kind lachten we met de oud-strijders en hun medailles. De oorlog hadden we niet meegemaakt en was uit de mode. Wapens en schieten kenden we van de televisiereeks Bonanza.

R0080498

De viering aan het monument van de gesneuvelden is een goed bewaard geheim. Op internet vind ik wel de lokatie maar niet het uur. (9:30u)

_IGP8015

Koninklijke Muziekkapel Lokale Politie Antwerpen.

Ze speelden 0.a. Het Belgisch Volkslied (logisch op een dag als vandaag) en de Vlaamse Leeuw. De pittige bewerking van de Brabançonne klonk best.

_IGP8000

Hij staat fotogeniek in de zon. De viering moet nog beginnen, wedden dat het binnen een half uur zeer warm onder die muts wordt.

_IGP8029

Ik heb alleen naar de speech van de Niet-Van-A burgemeester geluisterd en was niet onder de indruk. Het leek nog het meest op een wedstrijd: “Vijf minuten spreken zonder iets te zeggen.” en dit zonder van het blad op te kijken en de toehoorders een blik waardig te gunnen. Daarom plaats ik een foto van deze dame, die ik nota bene ook veel mooier vind.

_IGP8051

Na een introductie over de geschiedenis van de datum van de Nationale feestdag had de burgemeester het ook nog over de eerste wereldoorlog en geplande herdenkingen.

Misschien verwacht ik teveel van die speeches. Misschien is het niet de bedoeling dat je na zo’n speech denkt van “zo had ik het nog niet bekeken” of “daar moet ik eens over nadenken”

Misschien moet ik tevreden zijn met zinnen van de burgervader als: “Bij dit monument van koning Albert I mogen we het verleden zeker niet vergeten maar we mogen ons ook niet laten leiden door het verleden..”

_IGP8048

De fotograaf met het blauwe hemd staat steeds in de weg zo dicht bij de feiten, dat hij ongetwijfeld de meest gefotografeerde persoon van het evenement is. Het is te hopen dat zijn foto’s navenant zijn.

_IGP8017

De Antwerpse Trommelaars

R0080502

En dan verlaat iedereen gedisciplineerd en ordelijk het plein.

R0080504

R0080518

R0080526

… daarna wordt het terug stil …

Advertenties

8 Reacties op “Viering Nationale Feestdag 2013 in Antwerps Stadspark

  1. ‘…daarna wordt het terug stil…’ Inderdaad Luk. Voor mij, geboren in 1942, betekend die herdenking wél iets. Ondanks de overbodige show. Niet slechts militairen uit WOI en WOII worden herinnerd, ook de gewapende weerstanders.

    Ze waren niet gemakkelijkheidshalve ‘pacifistische’ Mahatma Gandhi zwetsers. Het waren communisten, socialisten, liberalen, katholieken, joden,… die de wapens opnamen. Velen sneuvelden in die noodzakelijke strijd. Zij worden herdacht aan dat monument dat je nu wel weet staan. Voor mij en vele ouderen én jongeren nooit ‘een goed bewaard geheim…’

    Anti-fascistische strijders die de Duitsers – het Duitse ‘volk’ wist best wat er aan de hand was en stemde massaal in met hun Führer – de nazi’s en zij waarvan ‘onze’ burgemeester De Wever (N-VA) de rechtstreekse erfgenaam is : de collaborerende Vlaams-nationalisten, bevochten. Ook in deze mooie stad vielen tal van doden langs beide kanten.

    Ik kende intiem vele van deze overlevende ‘guerilla strijders’. Niet in Zuid-Amerika, maar in België, in Antwerpen. Niet ‘Bonanza’, doch bloedige ernst. Strijders die voor de huidige relatieve democratische vrijheden vochten en waarvoor ik respect heb. Laat het dus nooit stil worden…

    Wil je de ontwikkeling van de ‘Vlaams beweging’ naar collaboratie met de nazi’s wil kennen + een overzicht van het ‘verzet’ tegen deze Vlaamse bondgenoten van een beestig regime, lees dan de geschiedenis van het ‘Vlaams Nationaal Verbond’ (VNV) e.a tijdens het interbellum – vanaf WOI – tot na WOII. Ook dit is een te ‘goed bewaard geheim…’ dat ‘onze’ burgemeester liefst zo houdt.

    Op deze warme zomerdag : ‘Niet vergeten, nooit vergeven’ !

    Het boek ‘Greep naar de macht’ is een meesterwerk van de historicus Bruno De Wever. Juist, broer van…

    Lees :

    http://www.dbnl.org/tekst/weve009gree01_01/index.php

  2. Met een goed bewaard geheim bedoel ik dat het heel moeilijk is het uur van de viering te weten te komen. Het lijkt of dit bewust verzwegen wordt. Hoe minder mensen het weten hoe minder er komen.

    De burgemeester heeft iets gezegd dat ik niet goed kon plaatsen. Hij sprak van gedenken van (ook) politiek gevangenen en daar kan hij toch nooit de ‘zwarten’ mee bedoelen.

  3. Luk, wat ‘de burgemeester’ mag ‘bedoelen’ was enkele jaren gelden zéér duidelijk. De Antwerpse politie heeft tijdens WOII intensief met de nazi’s samengewerkt, anderen werden als verzetslieden gedood. Hij verzette zich in de gemeenteraad tegen een herdenking van een moorddadige razzia op Antwerpse Joden.

    Nog een historisch meesterwerk is ‘Vreemdelingen in een wereldstad. Een geschiedenis van Antwerpen en zijn joodse bevolking (1880-1944)’ van Lieven Saerens. Met daar in het verhaal van de Antwerpse politie als actieve joden vervolgers, op eigen initiatief. B.De Wever inspireert zich vandaag met zijn razzia’s tegen de ‘Anderen’ op die glorierijke ‘Vlaamse’ periode.

    Op de Joodse website ‘Brabosh’ dit citaat over B.De Wever en zijn ‘geheugen’ als ‘historicus’ :

    “Zoals bekend heeft Antwerps burgemeester Patrick Janssens (SP.A) in oktober 2007 verontschuldigingen aangeboden voor het aandeel van de Stad Antwerpen bij de joden vervolging in het nazitijdperk. Bart De Wever vond dat aanvankelijk niet nodig en gratuit. Bart De Wever was daarbij niet aan zijn proefstuk toe. In mei 2007 – zoals deze blog als eerste en in die periode als enige bekendmaakte – had Bart De Wever in de Antwerpse gemeenteraad reeds excuses voor de rol van het Antwerps stadsbestuur afgewezen. Pas na een storm van verontwaardiging, en na bemiddeling door André Gantman (nu fractieleider N-VA en veroordeelde crimineel. KC) die daarvoor beloond werd met een plaats op de N-VA-lijst, draaide De Wever bij”.

    De ‘Vlaming’ leeft van de ‘kaakslagen’, een slachtoffer cultus. De Wever en C° – in zijn familie zitten actieve collaborateurs – jammeren nog steeds om ‘amnestie’ voor ‘zwarten’. De geschiedenisvervalsing waaraan B.De Wever en de N-VA bijdragen, maakt van deze misdadigers ‘helden’. Op deze 21 juli een overweging waard.

    Dat hij deze ‘helden’ vandaag openlijk zou huldigden als ‘politieke gevangenen’ zou wat al te grof zijn. Desondanks is zijn werkelijke extreem rechtse mening bekend. De na WOII veroordeelde collaborateurs, de Oostfront strijders, de VNV-moordenaars,…worden in zijn kringen als ‘politieke gevangenen’ beschouwd. De te weinige ter dood veroordeelden die voor het executiepeleton verschenen zijn ‘martelaars’ die zoals Borms een museum hebben en jaarlijks herdacht worden door de kringen waartoe ‘onze’ burgemeester hoort.

    Van ‘verzoening’ kan geen sprake zijn. De aanwezigheid van BDW aan het Antwerps Stadspark is een provocatie voor alle nazi-slachtoffers,
    democraten, de weinige overlevenden, hun families en sympathisanten.

    Lees ‘Razzia op Joden in Antwerpen (15 augustus ’42) op ‘Brabosh’ :

    http://brabosh.com/2012/08/15/pqpct-jyv/

  4. Beiden bedankt voor de geschiedenisles… Het is altijd goed om bij te leren. Maar na het lezen van het artikel op Brabosh ben ik wel door te klikken op commentaren bij de Vrienden van Israël terecht gekomen – en dan bij Gaza Unplugged… Het wordt veel te ingewikkeld om dat allemaal hierbij te betrekken en mijn kennis is zeker niet diepgaand genoeg om daar een discussiepunt van te maken.
    Wat ik me wel afvraag is dit:
    Zonder ook maar enige afbreuk te willen doen aan wat Joden voelen als ze aan de oorlog denken, moet er niet ooit toch een punt komen dat het verleden niet vergeten (zeker niet!) wordt maar wel wordt losgelaten zodat er andere wegen kunnen gevonden om samen te leven? Zijn we anders niet gedoemd om de geschiedenis in een of andere vorm te herhalen als iedereen zich zo erg vasthoudt aan zijn wrok, hoe gerechtvaardigd die ook is?
    En voordat iemand het kanon op mij richt, kijk eens rond in de wereld – de helft ervan staat in brand zonder dat er een derde WO is verklaard… Is het dat wat we eeuwig willen bevestigen?

  5. kleine verbetering:
    …..kunnen gevonden worden om…

  6. Olivier Toebosch

    BDW mikt met zijn politieke strekking op de vergetelheid van de Vlamingen. En er zijn er veel die er in trappen…De klassieke truk van elke politicus, u anders voorstellen met een antithese, om zo aanhangers te krijgen.
    Nu dat het goed gaat met Vlaanderen moeten we niet solidair zijn met de Walen. Het dus het koninkrijk hoeft niet (meer). In de jaren 50 en 60 was het andersom, en gelukkig voor ons Vlamingen waren er geen bdw’s in Wallonie en bestond er zelfs een marshall plan…De coverage van vandaag op tv heeft hopelijk wat nationaliteitsgevoel gegenereerd!

  7. Natuurlijk is de herdenking een jaarlijks terugkerende politieke poppenkast maar als oorlogskind sta ik toch maar even stil bij het feit dat de politiekers van vandaag een verplicht nummer moeten komen opvoeren door aanwezig te zijn op zo’n herdenking. Het is een zeer kleine toegeving die ze moeten doen in hun dagbesteding die niet te vergelijken is met het ‘geschenk’ dat miljoenen jongen mensen gebracht hebben om hun meestal jong leven te geven als kanonnenvlees voor politieke miskleunen en beslissingen !

  8. Nil, Olivier Toebosch, Raymonneke, Luc…’…oorlogskinderen…’, de ‘…bevrijding…’ zijn begrippen die verdwijnen. Als ‘oorlogskind’ (1942) heb ik vage herinneringen aan WOII en heldere aan de jaren kort nadien. De angst, soldatenlaarzen, de steeds mogelijke verklikking door ‘Vlomse’ buren, de verboden BBC radio, ruïnes waar in ik speelde,…

    De ‘bevrijding’ heeft voor mij een zeer reële betekenis. De bevrijding van een barbarendom dat de kop weer opsteekt. De Vlaams-nationalistische Antwerpse opper barbaar heet De Wever. Verkozen ? Dat was Hitler ook. Overdreven ? Leef dan lang en gelukkig met het Vlaams-nationalistisch ‘beleid’ van racisme, vervolging en criminalisering dat de stad overspoeld. ‘De Vloming éérst…’

    Ik speelde in ruïnes met hun nooit te vergeten geur, in bunkers, in een neergeschoten jachtvliegtuig, moest wegduiken wanneer de laarzen dreunden, mocht niet horen wanneer de verboden BBC radio op stond, had te weinig eten, kleding en leefde in angst. ‘Horen, zien en zwijgen…’

    ‘Vergeven ?’ Komaan….Te weinig collaborateurs zijn veroordeeld, te weinig massa moordenaars voor het vuurpeleton gebracht. Te veel ‘kleine vissen’ werden de sigaar, teveel grote ontsprongen de dans. Ze liggen aan de basis van het nieuwe, fascistoïde extreem rechts. Waar de N-VA volgens het Franse parlement na gedegen onderzoek, bij hoort.

    Ik herinner me uit mijn kinderjaren, de laag overvliegende ‘forten’, Engelse en Amerikaanse bommenwerpers op weg naar Duitse steden en industriegebieden. Hoop gloorde… De ‘moffen’ kregen een koekje van eigen deeg.

    De ‘bevrijding’ is voor mij synoniem met… ‘banaan’. Drie jaar, de éérste, een koninklijk geschenk van af een tank aangereikt door een Canadees soldaat. Zoals in de film…

    Dat ook is voor mij 21 juli. Dààrom kies ik nu tactisch voor een Belgisch koninkrijk en niet voor een ‘Vlomse’ republiek. Ik ben een internationalist, Europeaan en Belg. Bespaar me ‘Vlondere’ en de dikke nekken van ‘Sinjoren’.

    De ‘Germaanse Vloming van Bloed en Bodem’ – en dat meenden velen te zijn – heeft voor en tijdens WOII een smerige rol gespeeld. En heeft dan nog de arrogante brutaliteit zichzelf als ‘slachtoffer’ af te beelden. ‘Amnestie…’

    Nil, je meent dat we het verleden moeten ‘loslaten’…Je zegt :

    “Zijn we anders niet gedoemd om de geschiedenis in een of andere vorm te herhalen als iedereen zich zo erg vasthoudt aan zijn wrok, hoe gerechtvaardigd die ook is?”

    Het is andersom, wie de geschiedenis niet kent zal haar herhalen…. En ‘wrok’ ? Ik weiger vergevingsgezind en onnozel te moraliseren. Mijn ‘haat’ is vruchtbaar. Woede is op alle gebieden vruchtbaar. Feministisch : ‘Ik ben niet kwaad, ik ben woedend…’

    Hoe reageer je wanneer je een Joodse vriendin had – zoals ik – wiens héle familie in Auschwitz verbrand werd, met zij als enige overlevende ondergedoken kind. Bezoek Breendonk…

    En je weet, Nil, hoe er in onze omgeving wél gepraat werd met ex-Oostfront strijders. Jongeren die misbruikt en gehavend door die ‘Vlomse Leiders’ en de kerk, niet platgewalst werden door Russische tanks en uit de hel van Stalingrad ontsnapten. Ze trokken lessen. Op dit niveau was begrip mogelijk en bestond het.

    Maar ‘amnestie’, de ‘grote vezoening’ à la Mandela ? Neen, vooral niet omdat de geschiedenis zich aan het herhalen is met extreem rechts in Vlaanderen, Antwerpen. De nazistische ‘Bloed en Bodem’ mythe wordt door De Wever (N-VA) en C° schaamteloos vertaald in een ‘Vlaams onderstroom’, een ‘Vlaamse identiteit’, racisme, discriminatie als norm van ‘die van ons…’.

    Het gepeupel loopt als vanouds achter de rattenvanger van Hamelen aan. Zoals quasi geheel het Duitse ‘volk’ achter de nazi’s liep.

    Wannes Van De Velde was ook een ‘oorlogskind’ (1937). Nil en ikzelf weten hoe hij daar in onze kroegen over sprak. Hij ontsnapte aan VI en VII bombardementen op onder meer de Vrijdagmarkt, om de hoek van het ‘Half Souke’ aan de Hoogstraat. Als kind woonde hij in de Zirkstraat en hoorde de nazi laarzen dreunen.

    Niet ‘De lichtjes van de Schelde’ vertolken zijn boodschap, maar dit lied : ‘De flamingant ne me traîtez’.

    Beluister :

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s